Uwaga na kleszcze! Przeczytaj zanim przyczepią się do twojego pupila!

Kleszcze z uwagi na to iż powodują zakażenia szeregiem chorób zakaźnych i inwazyjnych, groźnych dla zdrowia a nawet życia zwierząt i ludzi nimi zarażonych, są pasożytami, przed którymi szczególnie należy chronić naszych czworonożnych przyjaciół.

Kleszcze występują w lasach liściastych, zaroślach zacienionych i wilgotnych, także w parkach a nawet w przydomowych ogrodach. Zatem ryzyko ‘złapania” kleszcza przez psa jest duże. Na atak kleszczy psy są narażone w okresie od kwietnia do listopada, a przy szczególnie ciepłych zimach zdarza się że kleszcze atakują nawet w zimie.

Najlepszą skuteczność zwalczania kleszczy można osiągnąć utrzymując na sierści i skórze zwierzęcia stężenie bójcze dla kleszczy, substancji biologicznie czynnych a wychodząc na spacer w okolice obfitujące w kleszcze stosować dodatkowo repelenty
.
Na sierści i skórze psa musi być niezbędne stężenie substancji czynnej wystarczające by zabić kleszcze.

Zastosowanie obroży owadobójczej pozwala osiągnąć dostateczne stężenie substancji czynnej u małych i średnich psów ras krótkowłosych, zastosowanie ich u psów dużych oraz długowłosych nie zapewnia dostatecznej ochrony. W tych przypadkach należy dodatkowo zastosować preparaty zawierające tę samą substancje czynną w postaci aerozolu lub preparatów spot-on.

Stosując zgodnie z wskazówkami wytwórców preparaty typu „spot-on” uzyskujemy właściwe stężenie bójcze substancji czynnej, jednak i tu należy stosować dla psów długowłosych górne granice ilości preparatu dopuszczone przez wytwórcę. Również aerozolowe preparaty zawierające permetrynę działają odstraszająco na kleszcze, tu jednak trzeba pamiętać że permetryna jest także pestycydem i jej nadmiar zaszkodzi zwierzęciu

Czasami pomimo zastosowanaia w/w preparatów zdarza się, że znajdujemy pojedyncze kleszcze wczepione w skórę zwierzęcia, nie stanowi to o nieskuteczności ochrony. Kleszcze zakażają zaatakowanego psa nie wcześniej jak po ok. 24 godzinach od wszczepienia się, a w tym czasie już giną nie zdążywszy go zakazić.

Kleszcz od chwili znalezienia się na psie poszukują miejsca najkorzystniejszego do wczepienia się, zwykle trwa to kilka a nawet kilkanaście godzin. W tym czasie zetknąwszy się z substancją czynną najczęściej giną przed wczepieniem się. Jednak zdarza się że wczepiają się już w pierwszej godzinie przebywania na zwierzęciu i te możemy najczęściej już martwe znaleźć. Gdy znaleziony wczepiony kleszcz jeszcze żyje stosujemy miejscowo niewielka ilość preparatu owadobójczego i po godzinie usuwamy martwego już kleszcza, usuwanie żywego kleszcza jest trudniejsze i jest związane z ryzykiem zakażenia psa.

Nie należy nigdy stosować gwałtownego uśmiercania kleszczy przez zalanie olejem, smarownie masłem itp. gdyż kleszcz dusząc się wymiotuje zakażając swą wydzieliną psa!

Każde wczepienie się kleszcza na psie wywołuje dyskomfort należy zatem stosować maksymalną ochronę zwierzęcia przed atakiem. Utrzymywanie na skórze i sierści zwierzęcia odpowiedniego stężenia substancji czynnych  pozwala uniknąć prawie wszystkich ataków tych pasożytów.

O tym należy pamiętać podczas zimy

Najczęstszymi zmianami w okresie zimowym są:
- martwica brzeżna małżowin usznych,
- zapalenie przestrzeni międzypalcowych
- odmrożenia.

Martwica brzeżna małżowin usznych spowodowana jest upośledzeniem krążenia w obrębie naczyń krwionośnych włosowatych, odżywiających krawędź małżowin. Pierwszym jej objawem jest wyłysienie, najpierw krawędzi, a potem całej małżowiny. Jeśli proces nie zostaje zahamowany, martwica postępuje i manifestuje się ubytkami naskórka. Prowadzi to w konsekwencji do trudnych do zahamowania krwawień oraz owrzodzeń. Spotykana najczęściej u jamników oraz psów ze zwisającymi uszami.

Zimą dochodzi równie często do pękania opuszek łap oraz zapalenia przestrzeni międzypalcowych. Spowodowane jest to niską temperaturą oraz, drażniącą skórę łap, solą, którą obficie posypywane są chodniki. Obecnie można zabezpieczać opuszki przed mrozem, stosując przed spacerem wazelinę lub specjalne woski. Łapy psa należy po każdym spacerze umyć w ciepłej wodzie, aby wypłukać je z soli, a potem delikatnie osuszyć ręcznikiem.

Zimą dosyć często dochodzi także do odmrożeń. Powstają one po przedłużonym oddziaływaniu niskich temperatur, szczególnie u zwierząt przebywających w wietrznych rejonach i mających mokrą skórę. Zmiany pojawiają się tam, gdzie sierść jest rzadka. U kotów zmiany najczęściej dotyczą brzegów małżowin usznych, ogona i opuszek palcowych. Natomiast u psów – moszny oraz opuszek palcowych.

Ciężkim odmrożeniom w fazie ostrej towarzyszy oziębienie i bladość, a także zanik czucia. Potem te miejsca ulegają przekrwieniu, stają się obrzękłe i bolesne. Na koniec pojawia się złuszczanie lub martwica. Pierwsza pomoc polega na możliwie szybkim przywróceniu krążenia w miejscu odmrożenia. Najlepszy efekt uzyskuje się za pomocą kąpieli oraz okładów o coraz wyższej temperaturze – zaczynamy od +25°C przez 30°C aż do +37°C. Samo zamarznięte miejsce natłuszczamy wazeliną. U kotów pozostałością po niewielkich odmrożeniach jest zmiana koloru sierści na brzegach małżowin oraz ich wywinięcie.

Pamiętajmy, aby przed spacerami odpowiednio zabezpieczyć skórę łap przed drażniącą solą, a podczas mroźnej zimy zwracać uwagę na końcówki małżowin usznych, okolicę moszny oraz końcówkę ogona. Zalecamy, aby psy o krótkiej sierści i niewielkiej posturze, ubierać w kubraczki.

Życzymy przyjemnych spacerów, bo ruch to zdrowie!!!!

W trosce o serce Twojego pupila

Warto, więc porozmawiać z lekarzem weterynarii o czynnikach rozwoju chorób układu krążenia..
U Twojego zwierzęcia mogą nie występować żadne objawy związane z chorobą serca bądź też możesz u niego zaobserwować niektóre z objawów wymienionych poniżej:

-kaszel, duszność
-szybsze męczenie się
-niechęć do chodzenia na spacery lub do wysiłku
-mniejsze zainteresowanie zabawą
-utrata masy ciała
-osłabienie
-zasłabnięcie lub utrata przytomności
-powiększenie obrysu brzucha

Nie zakładaj, że zachowanie Twojego zwierzęcia związane jest wyłącznie z procesem starzenia. Jeżeli obserwujesz u swojego podopiecznego którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, natychmiast udaj się z nim do lekarza weterynarii.

Lekarz zbada dokładnie Twojego pupila, aby stwierdzić, co jest przyczyną jego złego samopoczucia.
Porozmawiaj z lekarzem o swoich wątpliwościach i pamiętaj, aby powiedzieć o wszystkich zauważalnych zmianach w zachowaniu Twojego zwierzęcia.

Lecznica PANDA	Sklepik Lecznicy	Nasi Goście
	Więcej zobaczysz w naszej Galerii

Nasze dyplomy i ceretyfikaty

Dyplom - Produkt Roku 2006 Powiatu Iławskiego w kategorii Usługa. Certyfikat Członkostwa w Iławskiej Izbie Gospodarczej. Wyróżnienie w konkursie Lider Innowacji Powiatu Iławskiego 2006.